İç Avlu

MILLER Edinburgh I Hava iyice soğumuştu; kaldırım taşlarının güneş ışığıyla ısınma umudu artık tamamen yitmişti. ​"Şehrin nemli nefesi sokağın her yanına sinmiş, cadde ağır bir sessizliğe bürünmüştü. Sabahın erken saatleriydi, şehrin terk edilmiş banliyö hattındaki vagon evimin o dar ama sıcak mutfağında hazırladığım kurabiyeleri fırından çıkardım. Dışarıya, bahçeye çıkmak için sabırsızlanan kedilerimin peşinden ben de hızlanıp, her sabah olduğu gibi onlarla birlikte çıkıp kitabevimin yolunu tuttum." Kapıyı açtığımda duyduğum o eski kâğıt kokusu, günümü her zaman güzelleştirirdi. Buranın yalnızca bir iş yeri değil, benim kalem olduğunu bir kez daha hissettim. Kurabiyeleri tabağa dizip sert kahvemi masama koyduktan sonra, yeni hikâyeler fısıldayan daktilomun başına geçtim. O gün kitabevi her zamankinden kalabalıktı. Herkesin kendi dünyasına dalıp kitaplara gömülmesi içimi ısıtan bir tabloydu. Daktilomun tuşlarıyla baş başa kalalı henüz birkaç saat olmuştu ki otuz yaşlarında, s...

Edinburgh Victoria   Dışarıda Edinburgh’un o meşhur gri gökyüzü, şehri ağır bir battaniye gibi sarmalamıştı. Ben masamda yeni bir roman çevirisi için notlar alırken, kapıdaki çan sertçe çaldı. İçeri; yağmura rağmen saçları hiç bozulmamış, stiletto topuklarının tıkırtısı kitabevinin sessizliğini inleten bir kadın girdi. Adı Victoria’ymış. Victoria, rafların arasında dolaşırken kitaplara; sanki birer sanat eseri ya da hikaye taşıyıcısı gibi değil de yeni dekore ettiği salonuna uygun birer "aksesuar" gibi bakıyordu. Bu durum bana garip gelse de ağzımı açmamış, sessizce onu izlemeye koyulmuştum. "Bu köşedeki kitapların rengi fazla solgun," dedi; elindeki marka çantayı masamın kenarına bırakırken. "Bana daha canlı, tercihen zümrüt yeşili ciltli bir şeyler lazım. Salonumdaki kadife koltuklarla kontrast oluşturmalı." Kitap içerikleri hakkında bilgi verecek oldum ama yüzündeki umursamaz ifadeyi görünce sadece, "İçeriği önemli mi?" diye sorabildim. Sesimd...